Region wodny Górnej Wisły obejmuje zlewnię rzeki Wisły, od przekroju poniżej ujścia Przemszy do ujścia Sanny włącznie, o powierzchni całkowitej 46 821,1 km², z tego w granicach kraju znajduje się obszar o wielkości 42 397,4 km².
Region wodny Górnej Wisły rozpościera się w obrębie trzech jednostek fizycznogeograficznych: Karpat, Kotlin Podkarpackich oraz Wyżyn Małopolskich.
Karpaty i Wyżyny są obszarami źródłowymi dla większości dopływów górnej Wisły, a Kotliny Podkarpackie stanowią obszar tranzytowy dla Wisły i ujściowy dla rzek i potoków uformowanych w obrębie Karpat i Wyżyn. Wykształcenie głównych form rzeźby w obrębie zlewni Górnej Wisły determinuje jej znaczną asymetrię, przez co wyraźnie zaznacza się podział na część: lewobrzeżną, mniejszą i prawobrzeżną, większą. Stosunek części lewobrzeżnej do prawobrzeżnej wynosi 1:2,8 i jest prawie identyczny do całego dorzecza Wisły, gdzie wynosi 1:2,7. Również rozmieszczenie i parametry morfometryczne głównych zlewni w regionie wodnym Górnej Wisły nawiązują do ukształtowania terenu.
Największe powierzchnie zlewni posiadają prawobrzeżne dopływy górnej Wisły: San i Dunajec.  Zajmują one prawie połowę obszaru regionu wodnego Górnej Wisły: San - 16861,3 km2  (w Polsce 14390,0 km²) i Dunajec - 6 804,0 km2 (w Polsce 4 851,6 km²).
Pozostałe ważniejsze prawobrzeżne dopływy to: Wisłoka (4 110,2 km²), Raba (1 537,1 km²), Soła (1 390,6 km²) i Skawa (1 160,1 km²). W mniej zasobnej w wodę lewobrzeżnej części regionu wodnego Górnej Wisły, największe powierzchnie zlewni mają: Nida (3 865,4 km²) i Czarna (1 358,6 km²).

Wykaz rzek i potoków w administracji RZGW w Krakowie

Obszary zlewni

Szczegółowa hydrografia poszczególnych zlewni